The world's population is rapidly aging, and this change has mainly occurred in the first century of the third milleium in developing countries. Human daily life involves relationships, social interactions, and activities in a form of built spaces and sustainable development must continue in line with this trend. In the past two decades, sustainable development has been considered a political, professional, and academic issue. Sustainable development has several dimensions, one of which is a sustainable social development, and issues related to the elderly are important in sustainable social development. Furthermore, urban areas are the main centers of economic, social, and political growth in any country They are regarded as the most attractive sites for creating wealth, employment, creativity, and iovation (Sheikhazami , Aliakbari,2020,63) Reference :Sheikhazami,ali . Aliakbari, Soha , 2020 , Evaluating Sustainable Neighborhood Development for the Elderly with Emphasis on Physical and Social Sustainability: Case Study: Neighborhoods in District 8 of Tehran, Space Ontology Inteational Joual, Vol. 9, Issue 2,, 63- 78

داشتن شهر خلاق نهایت آرزوی هر جامعه ایی است که در آن فعالیت های نو رخ  می دهد . شهر خلاق در قرن 21 به معنای شهروندان و مدیران شهری خلاق است. مفهوم شهر خلاق از میانه ی دهه ی 1990 به بعد ، ابتدا در بریتانیا و سپس در آمریکا ، تبدیل به یک پارادایم معمول و یک مدل جدید از گرایش به برنامه ریزی سیاست های شهری شده است . لندری و فلوریدا از مبدعین اصلی مفهوم شهر خلاق هستند.البته دبور را نباید فراموش بکنیم که در سال 1967 بحثی تحت عنوان شهر تماشایی یا شهر نمایش را مطرح کرد . آلن اسکات نیز بعد از ریچارد فلوریدا در سال 2007 به مفهوم شهر خلاق پرداخت (شیخ اعظمی و نجم ، 1398 ، 4-3) منبع :  شیخ اعظمی ، علی . نجم ، فاطمه . 1398 ، مقدمه ایی بر شهرهای خلاق و کیفیت زندگی شهری ، اولین کنفرانس بین المللی و دومین کنفرانس ملی به سوی شهرسازی ، معماری ، عمران و هنر دانش بنیان ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات  ، ایران 

پیاده روی مهمترین امکان برای مشاهده مکان ها ، فعالیت ها ، شور و تحرک زندگی ، کشف ارزش ها و جاذبه های نهفته در محیط را فراهم می کند.خیابان های پیاده برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۴۰ در اروپا و در جریان بازسازی بعد از جنگ جهانی دوم شکل گرفت.  اولین خیابان پیاده،  جاده لندن در نورویچ است که در سال ۱۹۵۷ پیاده مدار شد. فروین (۱۹۷۱) ، پوشگراف و زوپن(۱۹۷۵) ، برامبیلا و لانگ(۱۹۷۷) ، اپلیارد(۱۹۸۱) ، گهل(۱۹۸۷) و هاس کلاو(۱۹۹۰) از جمله اندیشمندانی هستند که در ابتدا به پیاده مداری در شهر پرداختند.(شیخ اعظمی و مردانی، ۱۳۹۷ ، ۳)  منبع ؛ شیخ اعظمی ، علی و مردانی ، معصومه ، ۱۳۹۷ ، نقش پیاده مداری در ارتقاء هویت شهری ، مطالعه موردی محله ۱۵ خرداد شهر تهران ، اولین همایش ملی بومی سازی تحقیقات در توسعه علمی کشور ، دانشگاه علامه محدث نوری ، ایران